Nazwa "makropolecenie" formalnie oznacza tekst kodu wysokiego poziomu, którego użycie przed rozpoczęciem przetwarzania jest fizycznie zastępowane jego treścią.
Są całe języki albo ich podstystemy, które tak funkcjonują. Na przykład preprocesor języka C. W pakietach użytkowych bywało, i nadal bywa, że makropolecenie zawiera sekwencję czynności użytkownika (Plik/Nowy/Wpisz imie=<parametr><Enter>nawisko=<parametr><Enter>/Plik/Zapisz/Plik/Drukuj).
W programowaniu Calca, Excela zresztą również, nazwa "makro" jest już tylko tradycją. Procedury i funkcje pisze się w regularnych językach, i wywołuje się je, najczęściej w trybie interpretacji, w ramach sesji aplikacji. Oczywiście te podprogramy mogą odwoływać się do innych podprogramów, byle by były wzajemnie widoczne.
Prosty przykład w Basicu
Kod: Zaznacz cały
sub takie_tam()
komorka = thisComponent.currentController.getActiveSheet().getCellByPosition(0,0)
wstaw(komorka, 1.0)
dodaj(komorka, 2.34)
end sub
sub wstaw(cell, value)
cell.setValue(value)
end sub
sub dodaj(cell, value)
cell.setValue(cell.getValue() + value)
end sub
W innych językach wyposażonych w obsługę Calca (np. Python, JavaScript) jest podobnie.